جای دیگر کسی برای تو حتی

شادم

شبیه سوزن ته گرد

 زیر دگمه ات

حالا

اگر از یاد برده بودمت

همین چهل ثانیه که گریستم

چهارصد بارمینویسم:

پیله ای که افتاد

در اتفاقهای فراموش شده

پروانه ات کرد

شعبده باز

   پیله ای..

         فراموش شده...                      

                      .... پروانه ات کرد....

پی نوشت:نامه ی بدی بود اگر بگذار پای دیوانگی زمستانی

سردخانه ای

بیخیال

از تختی که دندانهایش را جویده است

ساعت گام می پوشد

خبری نیست اما

از آخرین بیماری که گریخت

به اولین سطر